18 مه 2025- محققان کشف کرده اند که شکاف گلیسمی (GG) به عنوان یک عامل خطر مستقل برای آسیب حاد کلیه مرتبط با انفارکتوس میوکارد با بالا رفتن قطعه ی اس تی (STAAKI)پس از مداخله کرونری از راه پوست (PCI) در بیمارانSTEMI عمل می کند. این مطالعه که درBMC Nephrology منتشر شده است، همچنین نشان داد که گنجاندنGG[1] در مدل های پیش بینی خطر موجود، توانایی پیش بینیSTAAKI[2] را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد.
در این تحقیق دکتر شیائوفو ژانگ و همکارانش از بخش قلب و عروق در بیمارستان مردمی اول منطقه یوهانگ در هانگژوی چین، به صورت گذشته نگر داده‌های 595 بیمار مبتلا به STEMI را که تحتPCI اولیه قرار گرفته بودند، تجزیه و تحلیل کردند. STAAKI، یک عارضه جدی که می تواند پیامدهای بیمار را به طور قابل توجهی بدتر کند، در 9.2٪ از جمعیت مورد مطالعه مشاهده شد.
این تیم تحقیقاتی از رگرسیون لجستیک برای شناسایی عوامل مرتبط با ایجاد STAAKI استفاده کردند.
این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:
• کسر تخلیه بطن چپ (LVEF)، سطح NT-proBNP و شکاف گلایسمی (GG) پیش بینی کننده های مستقل و معنی داری برای آسیب حاد کلیوی مرتبط با انفارکتوس میوکارد با بالا رفتن قطعه اس تی(STAAKI) بودند.
• هر ۱میلی مول در لیتر افزایش شکاف گلایسمی با ۳۷.۹ درصد خطر بیشتر ابتلا به STAAKI مرتبط بود.
• هر ۱ درصدافزایش در LVEF با کاهش خطر STAAKI همراه بود.
• سطوح بالاتر NT-proBNP با افزایش خطر STAAKI همبستگی داشت.
• تجزیه و تحلیل اسپلاین مکعبی محدود، یک رابطه خطی دوز-پاسخ بین شکاف گلایسمی و خطرSTAAKI را نشان داد، که نشان می دهد با افزایش GG، خطر به طور متناسب افزایش می یابد.
• گنجاندن شکاف گلایسمی در مدل های پیش بینی خطر موجود، دقت آنها را به طور قابل توجهی بهبود بخشید، همانطور که توسط آزمون دلونگ، بهبود طبقه بندی مجدد خالص (NRI) و آمار بهبود تفکیک یکپارچه (IDI) تأیید شد.
• این مدل سازی بهبود یافته ی خطر، ممکن است به پزشکان کمک کند تا بیماران STEMI را که در معرض خطر آسیب حاد کلیه پس از PCI هستند، بهتر شناسایی کرده و استراتژی های درمانی را بهینه سازی کنند.
با این حال، نویسندگان به چندین محدودیت در مطالعه خود اشاره کردند. با توجه به گذشته نگر بودن، این تحقیق نمی تواند به طور قطعی ارتباط علیتی بین شکاف گلایسمی بالا و STAAKI را اثبات کند. همچنین، این یافته ها صرفاً بر اساس بیماران STEMI است، بنابراین تحقیقات بیشتری برای تأیید اینکه آیا GG نقش پیش بینی کنندگی مشابهی در سایر شرایط ایفا می کند یا خیر، مورد نیاز است. مکانیسم های بیولوژیکی که زمینه ساز چگونگی تأثیر شکاف گلایسمی افزایش یافته بر آسیب کلیه هستند، هنوز مشخص نیست و نیاز به تحقیقات بیشتر در علوم پایه را برجسته می کند.
محققان نوشتند: "این مطالعه بر اهمیت پیش آگهی شکاف گلایسمی در بیماران STEMI که تحت PCI قرار می گیرند، تأکید می کند و نشان می دهد که اندازه گیری و گنجاندن GG در ارزیابی خطر بالینی می تواند شناسایی زود هنگام بیماران در معرض خطر بالای آسیب حاد کلیه را بهبود بخشد و به طور بالقوه منجر به اجرای استراتژی های درمانی شخصی تری شود."
آنها نتیجه گیری کردند که مطالعات آینده نگر آتی برای بررسی مکانیسم های دخیل و اعتبارسنجی این یافته ها در جمعیت های وسیع تری از بیماران ضروری است.
منبع:
https://medicaldialogues.in/nephrology/news/glycemic-gap-may-predict-st-segment-elevation-mi-associated-aki-after-pci-in-stemi-patients-study-148457
[1]اختلاف گلایسمی(Glycemic Gap - GG) به تفاوت بین سطح گلوکز خون ناشتا و مقدار هموگلوبینA1c اشاره دارد. این شاخص می‌تواند نشان دهنده‌ی نوسانات قند خون و میزان کنترل دیابت باشد.اگر اختلاف گلایسمی زیاد باشد، ممکن است نشان دهنده ی تغییرات شدید سطح قند خون یا عدم تطابق بین میزان گلوکز وHbA1c باشد. این معیار می تواند به پزشکان کمک کند تا وضعیت متابولیکی بیماران را بهتر ارزیابی کرده و تصمیمات درمانی دقیق تری اتخاذ کنند. بررسی این شاخص به ویژه در بیماران دیابتی می تواند در پیش بینی عوارض متابولیکی و بهبود استراتژی های کنترل دیابت مفید باشد.
[2]انفارکتوس میوکارد با بالا رفتن قطعهاس تی(STEMI) نوعی حمله قلبی شدید است که به دلیل انسداد کامل یکی از شریان‌های کرونری رخ می‌دهد. این وضعیت باعث مرگ سلول‌های عضله قلب شده و در نوار قلب(ECG) به صورت بالا رفتن قطعهST دیده می‌شود.STEMI نیاز به درمان فوری دارد، زیرا انسداد طولانی مدت می تواند آسیب دائمی به قلب وارد کند. درمان معمول شامل آنژیوپلاستی اولیه(PCI) یا ترومبولیز برای باز کردن شریان مسدود شده است. اگر درمان به موقع انجام نشود، خطر نارسایی قلبی یا مرگ افزایش می یابد.